oktober 2007
Sabam...
26 oktober 2007zonder woorden...
-> vrtnieuws.net - Sabam: "We weerleggen de feiten"
-> standaard.be - Sabam verdacht van verduistering en witwas
-> Tijd.be - Sabam verdacht van verduistering en witwas
-> De Morgen - Sabam verdacht van verduistering en witwas
Gepost door Stefan Kolgen om 9u25 | Permalink
Weent gij allen !
23 oktober 2007
De eerste culturele podcast van Vlaanderen stopt ermee... Stefan en Jeroen Perceval houden het voor bekeken.
Nog snel werden 3 afleveringen van Wooord ingeblikt, wat het totaal brengt op niet minder dan 50!
Vandaag om 16u wordt aflevering 48 officieel gereleased. De resterende 2 afleveringen volgen in november.
Weent gij allen, want de laatste dagen zijn geteld!
Gepost door Stefan Kolgen om 13u57 | Permalink
PhD Audience Development
17 oktober 2007Inderdaad, afgelopen vrijdag was het dan de grote dag. Na twee uur spervuur van vragen viel het verdict. 'You passed!' was het eerste korte antwoord van de voorzitter van de jury. Waarom in Leeds, omdat deze universiteit 5 jaar geleden de expertise rond het onderwerp in huis had en betrokken was het 'Why/how Opera Education---today?'- project van RESEO dat ik toen coördineerde.
Vijf en een half jaar lang heb ik me in het onderwerp vastgebeten, ondertussen is één en ander professioneel geëvolueerd, maar deze thesis blijft mooi bij aansluiten bij het werk van vandaag.
Cultuurparticipatie wordt té vaak bekeken vanuit de bezoeker, te weinig nog vanuit de praktijkmensen in de culturele huizen. Toch, zie het laatste rapport van Ann Bamford, is de link tussen school en culturele instelling belangrijk.
Studies hebben het graag over de impact en de meetbaarheid van publieksparticipatieve activiteiten, minder over de drijfveren achter een project, de filosofie en/of de doelstellingen ervan. Toch, weer volgens het laatste rapport van Ann Bamford, is er nood duidelijke doelstellingen.
Dat heb ik gaandeweg in dit onderzoek ook gemerkt. Het was niet gemakkelijk om een antwoord te krijgen op deze, meer filosofische, vragen omdat we nu eenmaal makkelijker praten over wat we doen, dan over wat we denken. Het was dan ook geen sinecure om de juiste interview techniek te vinden, maar het is uiteindelijk toch gelukt om ver door te dringen in de visie van deze mensen die jarenlang dag aan dag met veel enthousiasme hun werk doen.
De belangrijkste vragen voor mij waren: Waarom steken we tijd en energie in publieksbegeleiding/publiekswerking of hoe het ook benoemd wordt? Wat drijft de mensen die dit werk doen en waarom? Waardoor worden ze al dan niet beïnvloed?
En wat bleek. Je zou kunnen zeggen dat de resultaten uiteen vallen in drie grote blokken, hier al enkele bevindingen. Binnenkort is het volledige rapport beschikbaar en op 19 november tijdens de dag van de cultuurcommunicatie kom ik er uitgebreid op terug:
1. Het profiel van de educatieve verantwoordelijke/verantwoordelijke publiekswerking en het profiel van de organisatie waarvoor deze werkt.
Daarin blijkt dat het werk niet onder 1 hoedje te vangen is, namen zijn erg verschillend, de grootte van de dienst verschilt en kan niet gerelateerd worden aan de grootte van de organisatie, het budget dat geïnvesteerd wordt kan evenming gerelateerd worden aan de grootte van de organisatie,.. wat wel duidelijk is, is dat het engagement van de directie en van de andere diensten binnen de organisatie de publiekparticipatieve activiteiten kan vergemakkelijken. Het werk heeft meer impact als het door iedereen in huis gedragen wordt.
Uit het profiel van de deelnemers valt ook af te lezen dat als je van jongsaf met cultuur geconfronteerd wordt, de kans groot is dat je er later verder interesse voor zult hebben, tenzij je ervaring op school eerder negatief was, of tenzij je thuis er niet zo een goede ervaring mee had.
2. De visie en de drijfveren van de verantwoordelijken, zijn evenmin onder één hoedje te vangen.
Het is te gemakkelijk op algemene uitspraken rond kunsteducatie voort te gaan zo blijkt, want deze drijfveren worden bepaald door de persoonlijke, culturele en professionele achtergrond van deze praktijkpersoon. Dit maakte dat uitspraken die op het eerste zicht vergelijkbaar leken met collega's elders in Europa, uiteindelijk toch genuanceerde verschillen vertoonden. De visie is dus erg persoonlijk. Deze persoonlijke instelling is dan ook erg bepalend voor de manier waarover het werk wordt gedacht en voor de acenten die binnen de publieksparticipatieve activiteiten worden gelegd. Dit heeft voor gevolg dat een verandering van het management met name minder invloed zal hebben op publiekswerking binnen de instelling dan wanneer de verantwoordelijke voor deze activiteiten wordt vervangen.
Opvallend is trouwens dat de visie waarmee de verantwoordelijken in het werk stapten niet of nauwelijks evalueert doorheen de jaren. Ze worden wel uitgedaagd om anders te werken, maar té weinig om eens vanuit een andere hoek te denken. Dit zorgt voor een eerder traditionele vorm van publiekswerking die vaak geen aansluiting vindt bij de huidige demografische en technische ontwikkellingen in de maatschappij van vandaag. Deze doorgedreven visies hebben voor - en nadelen: voordeel is dat er een langetermijn visie kan worden uitgezet, nadeel is dat hier enkele opportuniteiten gemist kunnen worden. Daarom Een pleidooi voor meer reflectie dus en het durven stellen van vervelende vragen. Gedurende het onderzoek kwam de vraag naar de plaats van Opera en bij uitbreiding het veld van de Kunsten in Europa vandaag, steeds sterker naar voor.
Het is inderdaad belangrijk dat deze Kunstvormen toegankelijk zijn voor zij die er willen aan participeren en het is belangrijk dat kinderen en jongeren er via school of jeugdwerk mee in contact komen, maar het is niet erg waarschijnlijk dat het publiek diverser zal worden in de zin van 'verschillende demografische achtergronden'. Het is waarschijnlijker dat de nieuwe kunstvormen die je nu ziet ontstaan, hun plek gaan vinden naar onze 19de eeuwse theaters en musea.
3. Er is heel wat onduidelijkheid rond culturele keuzes en culturele identiteit.
Kiezen voor de Kunsten kwam in de studie trouwens ruim aan bod, want hoewel de deelnemers aan het onderzoek er erg van overtuigd zijn dat je kinderen en jongeren kan triggeren voor de Kunsten door ze een 'unieke' ervaring te bezorgen, blijkt dat je dit helemaal niet in de hand hebt, omdat de culturele keuze van iemand nu eenmaal bepaald wordt door heel wat factoren en sommige daarvan zijn erg persoonlijk en is tegelijk ook gerelateerd aan hun culturele identiteit.
Uit het onderzoek bleek ook dat er niet zoiets bestaat als dé Europese identiteit, ookal geloofden de deelnemers aan het onderzoek dat opera bij uitstek een expressie van die Europese identiteit was. Elk land heeft zijn culturele eigenheden en tradities die worden toegepast op de kunstvormen. Deze diversiteit is juist de sterkte van de culturele expressie in Europa.
De gedachte over de diversiteit rond de Europese culturele identiteit zette ook het denken rond het 'interculturele' en het betrekken van mensen met een andere dan Europese demografische achtergrond in onze Kunsten, in een ander daglicht. Het is nobel om er voor te willen zorgen dat jongens en meisjes van de 3de generatie met magrebijnse achtergrond, ook deelachtig worden gemaakt aan een Opera voorstelling, maar het is weinig waarschijnlijk dat ze daar enige voeling mee zullen hebben, omdat dit veraf staat van de culturele roots waarzin ze opgroeien, ook al wonen ze bvb. in Brussel.
Opera heeft al een trouw en qua demografische samenstelling een vast publiek sinds 1600 en zal naar ik vermoed de komende jaren nog steeds dit publiek kunnen verwelkomen. Daar is niks mis mee, alleen moeten we ons durven afvragen of we in iedere voorstelling, in elk museum, in elk theater een publiek moeten verwelkomen dat een spiegel vormt van de huidige maatschappij? Ook hier zijn keuzes belangrijk. Interculturaliteit en diviversiteit zijn woorden met vele invullingen. Door deze in een kritische reflectie te plaatsen, valt op dat we er genuanceerd mee moeten omspringen. Blijkt ook dat dit tot andere vormen van diversiteits - en participatiebeleid kan leiden in de toekomst. Deze reflectie is nooit afgerond en houdt ons best nog een hele tijd bezig...
Er volgt een uitgebreider artikel over dit thema en zoals gezegd kan je binnenkort de volledige thesis online vinden, voorlopig kan je al wel de 'abstract' downloaden.
Nu wil ik vooral iedereen bedanken die aan deze studie meewerkte en die me gedurende die 5 en een half jaar gesteund heeft. Tnx!
-> DOWNLOAD: Abstract 'Why Opera Education? Five case studies of views in a European context'
Gepost door Ann om 11u47 | Permalink
Vanavond Girl Geek Dinner
17 oktober 2007
Clo Willaerts organiseert vanavond een Girl Geek Dinner. Ann Laenen heeft zich tijdig ingeschreven. Stefan Kolgen mag haar begeleiden als 'pratende sjakosh'. Hij is dan ook zeer 'decoratief en handig'.
Toch even snel een omschrijving geven van het fenomeen:
Girl Geek Dinners are events for females who class themselves as girly and geeky. The events have a technical focus and are light hearted and fun.
Gepost door Stefan Kolgen om 10u07 | Permalink
Links voor 17 oktober
17 oktober 2007Gepost door Stefan Kolgen om 9u00 | Permalink
Links voor 16 oktober
16 oktober 2007Gepost door Stefan Kolgen om 8u41 | Permalink
Een mooie dag...
15 oktober 2007Een mooie dag zeker voor collega Ann Laenen! Zij rondde afgelopen vrijdag haar onderzoek af met een verdediging en zie... voortaan stapt ze door het leven met een titel achter haar naam 'PhD'.
Ann startte een behoorlijke tijd geleden met een onderzoek voor The University of Leeds - School of Education (UK) omtrent 'arts education'. Terecht kan ze vanaf vandaag beschouwd worden als een van de weinige, gekwalificeerde experten inzake kunsteducatie.
Proficiat Ann !
Gepost door Stefan Kolgen om 12u15 | Permalink
Crea-Manipulatief met Photoshop...
9 oktober 2007
Jill Greenberg doet het met wenende peuters, mensachtige apen en andere levende koolstofverbindingen. En nadat ze het gedaan heeft, manipuleert ze het beeld intens.
Fotografie en Photoshop gaan bij deze uitzonderlijk getalenteerde dame hand in hand. Deze keer kiest ze als onderwerp 'Beren'... Menselijkheid, emotie en dualiteit vormen wederom het leidmotief.
Cool Hunting heeft in haar archieven interessant videomateriaal ter beschikking: een ontmoeting met Jill Greenberg.
Gepost door Stefan Kolgen om 10u58 | Permalink
Links voor 5 oktober 2007
5 oktober 2007Gepost door Stefan Kolgen om 18u32 | Permalink
AudioCubes - een Belgisch fenomeen
4 oktober 2007AudioCubes zijn een een nieuw type van audio-interface. Door de objecten te verschuiven en met elkaar te combineren ontstaat een waar arsenaal aan nieuwe en onverwachte mogelijkheden.
Percussa, het bedrijf achter deze innovatie, is op en top Belgisch en wordt ondersteund door het IWT.
Wil je de AudioCubes uitproberen dan kan dat op donderdag 18 oktober in het Test_Lab van V2_ (Institute for Unstable Media) te Rotterdam tijdens een workshop.
Gepost door Stefan Kolgen om 10u30 | Permalink
'Piece of Family' - een e-inclusie wonder
3 oktober 2007
Piece of Family is een communicatiemiddel ontworpen voor ouderen waarmee ze online met familieleden kunnen communiceren, zonder de noodzaak van een computer in huis te hebben.
Het ontwerp is opgevat als een boek. Dit bevat een notablok waarop men verhalen, foto's en briefjes kwijt kan, en die vervolgens met één simpele druk op de knop worden gescand en op de familie-weblog geplaatst worden. De digitale kloof tussen de oudere en de jongere generatie kan hiermee worden overbrugd.
Het geniale ontwerp is van de hand van de Nederlandse Sanne Kistemaker.
Meer info op: www.muzus.nl
Gepost door Stefan Kolgen om 15u01 | Permalink
Links voor 3 oktober
3 oktober 2007Gepost door Stefan Kolgen om 10u24 | Permalink