december 2005
Links voor 24 december
24 december 2005Gepost door Stefan Kolgen om 13u38 | Permalink
Artikel: Hoe blogs, podcasts en vodcasts een nieuwe invulling geven aan massa media.
21 december 2005'Het was revolutionair toen de luisteraars hun muziek konden meenemen naar het strand of het park, maar je was wel verplicht om te luisteren naar wat er door het radiostation werd uitgezonden. Nu, met podcasting, kunnen luisteraars zelf kiezen wat ze willen beluisteren' (Nason:2005)
Dit kleine fragmentje geeft aan waar we het in dit artikel willen over hebben. Een nieuwe beleving van de ‘media’. Een beleving waarbij de luisteraar zelf deel kan gaan uitmaken van de aangeboden programma’s. Ontwikkelingen binnen de nieuwe media zorgen er immers langzaam maar zeker voor dat de term ‘massa media’ een andere invulling krijgt. Was het sinds de start van radio en televisie de benoeming voor de media die een groot publiek bereikte van ‘one-to-many’, dan wordt het nu stilaan media van/door/met de massa. Een ‘many-to-many’-verhaal waarbij in principe iedereen met een website zich kan richten tot een ‘wereldwijd’ publiek (Williams: 1976 en wikipedia: mass media).
Internet veranderde de manier waarop surfers kijken en gebruik maken van nieuwe media. Waren internetgebruikers aanvankelijk vooral op zoek naar informatie, dan zien we nu stilaan een andere groep opduiken. Een groep die niet genoeg heeft met de aangeboden informatie en zelf actief aan de slag willen met het aangeboden materiaal. Ze willen de gegevens hergebruiken, remixen en er iets nieuws van maken. Hun creaties willen ze dan delen met andere surfers zonder zich zorgen te moeten maken over rechten allerhande.
De vraag naar ontsluiting van audio, video en tekstueel materiaal dat in se tot ons cultureel erfgoed behoort en dus gebruikt kan/mag worden door de ‘massa’ klinkt steeds luider (Le Dieu:2005). Hoe deze informatie best ontsloten kan worden, wordt vooral voor de grote contentproviders, en ik denk hierbij vooral aan de nationale radio en televisie, maar ook culturele instellingen en kranten spelen een belangrijke rol, een grote uitdaging voor de volgende jaren. Voorloper en voorvechter van het anders ter beschikking stellen van audio en video materiaal, is zonder enige twijfel de BBC (http://www.bbc.co.uk). Zij lanceerden in augustus vorig jaar hun Creative Archive. Gebruikers kunnen materiaal downloaden, bekijken, hergebruiken en remixen tot een nieuwe creatie en deze delen met andere internetgebruikers over Peer-to-Peer netwerken. Een creative commons licentie (http://creativecommons.org) laat toe het materiaal voor niet-commerciële doeleinden te gebruiken, zonder met auteursrechten in de knoop te geraken. De licentie werkt voorlopig echter binnen de UK. Toch is dit een belangrijke stap van een grote contentprovider naar haar publiek (Gerhardt:2004). Een uitnodiging om het digitale archief een ander leven te geven.
Maar een creatieve dialoog aangaan met je publiek gaat verder. Zelf publiceren, zelf een videoverhaal on line zetten, zelf een radioprogramma opzetten, dankzij de recente ontwikkelingen binnen de nieuwe media kan iedereen die wil er mee aan de slag en we zien aan de cijfers dat dit ook massaal gebeurt. Je kan daar als informatieverstrekker passief op reageren, of je kan de creativiteit stimuleren en de mogelijkheden die de nieuwe media vandaag bieden actief gebruiken om je (virtueel) publiek dichter bij je instelling of organisatie te betrekken. Aansluiting vinden bij deze creatieve uitingen kan zo voor een andere relatie met het publiek zorgen. Willen we vandaag inspelen op de trend van de creatieve thuisgebruiker, dan zullen we inderdaad ons aanbod als informatieverstrekker toch iets dieper, interactiever en meer gericht moeten laten verlopen (Bauwens en Nuelens:2005).
Participatie en wisselwerking tussen informatieverstrekkers en informatieontvangers krijgt zo een nieuwe invulling. Ook waarden als originaliteit en authenticiteit krijgen hier een nieuwe betekenis. Er ontstaat als het ware een nieuwe digitale cultuur (De Haan en F. Huysmans:2002) - lees 'e-cultuur' - die stilaan integraal deel gaat uitmaken van onze kennismaatschappij. Toegegeven, e-cultuur is geen eenduidig begrip, maar juist daardoor
geeft het ruimte aan een brede invulling. E-cultuur zou zo het domein kunnen zijn waarin publiek en culturele instelling elkaar op een 'digitale' en 'interactieve' manier ontmoeten.
Weblogs zijn zo een mogelijkheid. Zij zijn ondertussen al echt ingeburgerd. Even googlen levert je miljoenen links naar weblogs op. Vergelijk het met de publicatie van on line dagboeken (Winer: the history of weblogs; wikipedia:weblog), voorzien van tekst en/of beeld die door iedereen gelezen kunnen worden en waarop iedereen commentaar kan geven. De 'postings' zijn meestal erg kort, linken door naar interessante artikels over eenzelfde onderwerp elders op het web en hebben elk een eigen 'permalink' zodat andere bloggers naar deze posting kunnen verwijzen of er commentaar op kunnen geven. Weblogs zorgen zo ook voor een snelle verspreiding van de boodschap door de lezers ervan, omdat heel wat bloggers commentaar geven op elkaars blog en omdat ze vaak naar elkaar doorlinken.Blogs zelf zijn eigenlijk erg individueel. Het is dé virtuele plek waar je persoonlijke bedenkingen, ideeën en informatie kunt posten onder de vorm van tekst en beeld.
Door de gebruiksvriendelijke en vaak gratis software paketten Blogger, Movable Type en WordPress, is het vandaag voor iedereen mogelijk om te publiceren op het Web en is het voor culturele organisatoren een goedkope en eenvoudige manier om in 'interactie' te gaan met hun bezoekers. Toch wordt deze tool momenteel relatief weinig ingezet binnen het circuit van de culturele – en de overheidscommunicatie, nochtans biedt het systeem heel wat
mogelijkheden. Zo kan je als culturele instelling een blog uitbouwen rond een bepaald thema, waarrond dan een langlopende discussie kan ontstaan met kritische en subjectieve input door andere bloggers. Een weblog kan zo een verzamelplek worden van kennis en informatie die steeds up to date gebracht wordt door de gebruikers. Kijk bijvoorbeeld naar de blog die opgestart is naar aanleiding van het kunstendecreet (http://www.kunstendecreet.be), een combinatie van droge informatie en erg individuele reacties, of nog de weblog Da Price (http://www.daprice.be/) rond dans en nieuwe media die vorig seizoen werd opgestart door de dansprogrammator van Cultuurcentrum Berchem en nu een ontmoetingsplek geworden is voor hij/zij die iets meer wil weten over de ontwikkelingen van nieuwe media binnen dansperformances. Een blog kan ook deel gaan uitmaken van het artistiek proces binnen een culturele instelling en zo het publiek nauwer bij de voorstelling betrekken. Vorig seizoen ontwikkelde er zich rond de voorstelling Daisss... van Peter de Graef in HETPALEIS, een online verhaal doorspekt met faits divers van de acteurs, maar ook met diepgaande gesprekken over het schrijven en regisseren van een theaterstuk. De blog werd afgerond met een heuse ‘weblog ceremonie’ waarbij de regisseur, de artiesten en de jongeren die reageerden op de postings van de artistieke ploeg elkaar in ‘real live’ ontmoetten.
En vandaag kan er naast woord en beeld ook audio toegevoegd worden aan webpostings en je krijgt Podcast. Breng iPod (de MP3 speler van Apple) en broadcasting samen en je hebt PODcasting. On line uitzenden dus. De audiobestandjes worden met programma’s, podcatchers genoemd, als iTunes binnengehaald en laten de gebruiker toe om ze on line te beluisteren of om ze over te zetten opeen iPod of andere mp3-speler. Het nieuwe broertje in de rij en kenden in het derde kwart van 2005 een enorme opgang. Er zijn immers nu al meer dan 20.000 podcasts opgenomen in iTunes, goed voor 200.000 uren gratis audiocontent (Nesbitt:2005). Vergelijk dit met de 5000 podcasts die je in het tweede kwartaal van dit jaar kon vinden op het net en je merkt dat PODcasting momenteel echt aan het boomen is. Toch zien we een eerder beperkte aanwezigheid van initiatieven vanuit culturele instellingen, wel zijn de nationale radiozenders massaal trein gesprongen zij het dan vooral door het on line zetten van opgenomen programma’s die dan in uitgesteld relais op een mp3-speler beluisterd kunnen worden. Er kan echter meer mee gedaan worden. Zo gebruikt The Fringe Edingburg het medium om verslag uit te brengen van het dagelijkse reilen en zeilen op het festival (http://edinburghfringe.thepodcastnetwork.com). En het Museum of Modern Art in New york zette auditieve beschrijvingen van kunstwerken on line (http://moma.org/visit_moma/audio.html) met als resultaat een reactie uit alternatieve hoek van Art Mobs, met hun alternatieve ‘audio guide’ (http://mod.blogs.com/art_mobs/), wat zorgde voor een (inter) actieve actie van het Moma publiek of de geïnteresseerde internetgeek die zijn/haar versie op moderne kunst geeft. Ook binnen de universitaire wereld heeft men de voordelen van podcasting ontdekt. Stanford University werkte een eigen iTunes omgeving uit met kennis en materiaal van en over de universiteit (http://itunes.stanford.edu/).
Ook Binnen het culturele circuit van eigen bodem worden stilaan podcast geïntegreerd in de werking en de communicatie met het publiek. Zo is er Wooord (een creatie van Stefan en Jeroen Perceval voor HETPALEIS – http://www.wooord.be/) , de Stadsdichter podcast (C.H.I.P.S. vzw en Antwerpen Boekenstad brengen gedichten en publieke optredens van stadsdichters samen op één plek – http://www.stadsdichterpodcast.be/), met ruimte voor commentaar van de luisteraars en de podcast van het kunstencentrum Vooruit (http://www.vooruit.be).
Maar de nieuwste vorm van online creativiteit zie je vandaag broeien binnen het gebruik van videomateriaal. Met een digitale camera kan je tegenwoordig makkelijk je eigen beelden inblikken. De kwaliteit laat toe er een eigen ‘video-voorstelling’ van te maken. Akkoord videobeelden vragen nog om heel wat bandbreedte, maar door asynchrone distributie via RSSfeeds wordt er toch weer één en ander mogelijk. Video on demand of VODcasting (een videopodcast) werkt volgens hetzelfde principe als de PODcast maar dan met bewegende beelden en zorgt er voor dat je gespreide downloads krijgt. Sinds iTunes naast PODcasts ook video geïntegreerd heeft, duiken er meer en meer VODcasts op. Naast het maken van je eigen radioprogramma, krijg je nu de kans om je eigen televisieprogramma on line te zetten. Ook hier zijn de mogelijkheden legio om op een creatieve manier in dialoog te gaan met je publiek en zo te zorgen voor een wijdere verspreiding van de content die je aanbiedt.
Stefan Kolgen & Ann Laenen
Kölgen & Laenen | nieuwe media - cultuurcommunicatie
Woordenlijst
iPod
De iPod is een draagbare MP3 speler ontworpen en verkocht door Apple Computers. Het bewaart audiobestanden op een interne harde schijf (tot 60 GB), waardoor er ettelijke duizenden liedjes op 1 toestel passen. De iPod is ook te gebruiken als externe harde schijf, waardoor gelijk welke bestanden erop kunnen bewaard worden (maar dan uiteraard niet afgespeeld).
MP3
MPEG-1 Layer 3 is een manier om geluid te comprimeren en is dus een broncoderingstechniek. De veel gebruikte afkorting is MP3. Dit is een standaard uit 1992, waarvan implementaties bestaan sinds 1994. Met MP3 is het mogelijk de hoeveelheid opslagcapaciteit die nodig is voor het opslaan van geluid sterk te verminderen. Dit geschiedt door elementen uit het geluid die een mens toch niet echt waarneemt weg te laten.
RSS/RSS-feed
RSS is een toepassing van de internetmetataal XML. RSS bestanden worden veelal gebruikt om een webkopij in syndicatie te brengen. Gegevens van de website worden omgezet in een formaat zodat andere sites deze informatie automatisch in hun eigen omgeving kunnen tonen.
Het is niet helemaal duidelijk waar de afkorting voor staat. Volgens sommigen staat de afkorting voor 'RDF Site Summary' of 'Rich Site Summary'. De meest gangbare verklaring is 'Really Simple Syndication'.
RSS wordt vooral gebruikt bij weblogs of nieuwssites om telkens op de hoogte te kunnen zijn van het laatste artikel/nieuws. Weblogs worden in de regel bijgehouden met speciaal ontwikkelde publicatiesoftware. Dit soort software (bijvoorbeeld Blogger, Movable Type, Pivot en Radio Userland) genereert naast de reguliere HTML-output ook vrij eenvoudig, of zelfs automatisch, een RSS output.
Om RSS bestanden te lezen is aparte software nodig. RSS lezers zijn er in vele soorten en smaken, betaald en niet betaald, voor Linux, Macintosh en Windows. Met sommigen kunnen louter RSS-feeds gelezen worden, met anderen kan ook geblogd worden en kunnen Usenetgroepen gebruikt worden. Mozilla Firefox bevat een ingebouwde RSSlezer onder de naam 'Live Bookmarks'.
Sinds RSS 2.0 (http://blogs.law.harvard.edu/tech/rss) (2002) kan RSS ook verwijzingen naar andere files bevatten via 'enclosures'. Dit laat bvb toe om RSS te gebruiken voor podcasting.
Verder lezen...
Bauwens J en G. Nuelens (2005) ICT in het culturele veld: de vitaliteit van het virtuele, re-creatief Vlaanderen, workingpaper 1
De Haan, J en F. Huysmans (2002) E-cultuur: een empirische verkenning, SCP, Den Haag.
Gerhardt, P. (2005) Creative Archive, Ariadne, Issue 44 July 2005.
Kennedy, R. (2005) With Irreverence and an iPod Recreating the Museum Tour, The New York Times, 28 mei.
Le Dieu, P. (2005) Emeriging Massive Media, IT Conversations. (http://www.itconversations.com)
Nason, P. (2005) Is Podcasting the New Radio? , Washington Times, 7 april.
Nesbitt, A. (2005) The Podcast Value Chain Report – 3q 2005 Update – The Podcast Content Bubble, Digital Podcast.
Williams, R (1976) A Vocabulary of Culture & Society – keywords, Fontana Press, Londen.
Winer, D, The history of Weblogs: http://newhome.weblogs.com/historyofweblogs
Wikipedia : http://en.wikipedia.org
(Dit artikel verscheen eerder in MMNieuws jaargang 7 nr. 9/10)
Gepost door Stefan Kolgen om 18u08 | Permalink
Artiesten de pot op !
19 december 2005De Belgische auteursrechtenvereniging Sabam broeit op een speciale heffing voor podcasts. Binnen het podcast-milieu circuleert het bedrag van €75 per uitzending van een uur, maar - zoals gewoonlijk - is er op de webstek van Sabam nog geen spoor terug te vinden van dergelijke heffing.
Een kort artikel in de Gazet van Antwerpen afgelopen weekend, leert ons dat "enkel de auteursrechtenvereniging en niet de auteur zelf toestemming kan verlenen tot het verspreiden van diens materiaal (...) bij Sabam aangesloten muzikanten hebben de plicht om hun werken aan te geven".
Bij de VRT is men blijkbaar niet rauwig om deze gang van zaken. Hun visie op het fenomeen podcasting houdt dan ook geen rekening met de filosofie. Zij hanteren het enkel voor de redistributie van mainstream content, terwijl podcasting nu net gaat om niche programmering.
En als een artiest zelf besluit om van podcasting gebruik te maken, dan is het oppassen geblazen, zeker als die lid is van Sabam. Net zoals bij het uitbrengen van een CD in eigen beheer, zijn er "rechten" verschuldigd die de artiest zelf kan ophoesten. "Auteursrecht" krijgt wel een zeer eigenaardige invulling.
Zie ook:
-> Verslagenheid bij Belgische muzikanten en podcasters!
-> Model zonder filosofie
-> SABAM killed the podcast star
-> Podcasting in België
-> Inning auteursrechten moet rechtvaardiger
-> Geen speciale podcast licentie in Nederland
Gepost door Stefan Kolgen om 10u55 | Permalink
AMUZ opent op 13 januari de deuren
14 december 2005
Gisteren werd de aanloop naar de lancering van AMUZ (afkorting van Augustinus Muziekcentrum) ingezet. Op 13 - 14 en 15 januari opent de concertzaal in de Augustinuskerk aan Kammenstraat feestelijk de deuren.
Er werd een programmering uitgewerkt die oude en hedendaagse, vocale en kamermuziek, westers en niet westerse klanken met elkaar verbindt. Ze vertrekt vanui de concertreeks oude muziek, maar exploreert dus binnen het ruime muzieklandschap en zoekt naar boeiende confrontaties.
De ontwijde barokkerk zorgt voor een erg specifiek kader, waar de gekozen muziek volop tot haar recht kan komen. Met zijn 450 plaatsen vormt deze zaal een mooie aanvulling binnen het concertlandschap.
Drie ensembles in residence zullen in AMUZ een werkplek vinden: Hermesensemble o.l.v. Koen Kessels, Ensemble Explorations o.l.v. Roel Dieltiens en de ensembles o.l.v. Peter Van Heygen.
En tenslotte ontwikkelt AMUZ ook een receptieve werking. Zaal en foyer kunnen door ensembles, concertorganisatoren en bedrijven kunnen worden gehuurd.
De concertreeks 'concerten oude muziek' konden op een trouw en geïnteresseerd publiek rekenen, maar met de verhuis van het Elzenveld (waar nu de concerten plaatsvinden) naar de Augustinuskerk verdubbelt de capaciteit en hoopt AMUZ een ruimer publiek aan te spreken. Daarom werd er gekozen voor een 'frisse huisstijl' met een 'eigentijdse uitstraling'. Er werd ook gekozen om de de avondconcerten niet om 20 maar om 21 uur te laten beginnen zodat ook jonge ouders, of mensen met drukke professionele agenda's toch nog tijdig in het concert geraken en vanaf dan volop te genieten van een avondje ontspanning.
AMUZ zoekt ook aansluiting met de wijk en de hippe buurt rond de Kammenstraat. 2 januari reserveert AMUZ écht voor buurt en wijk. Zij zullen de eersten zijn om in de vernieuwde concertkerk een concert bij te wonen. 13 januari 's avonds volgt er dan een heus straatfeest en wordt het weekend warm ingezet. Meer informatie kan je vinden op de website van AMUZ, http://www.amuz.be.
Nu vrijdag 16 december start de kaartenverkoop, met gratis concerten (21:00 en 22:30). Afspraak vanaf 19u aan Kammenstraat 81.
K&L vond het alvast fijn om dit lanceringstraject te begeleiden.
Gepost door Ann om 17u42 | Permalink
Links voor 13 december 2005
13 december 2005Gepost door Stefan Kolgen om 10u15 | Permalink
Links voor 6 december 2006
6 december 2005Gepost door Stefan Kolgen om 22u15 | Permalink
Links voor 2 december 2005
3 december 2005Gepost door Stefan Kolgen om 17u03 | Permalink
Links voor 1 december
1 december 2005Gepost door Stefan Kolgen om 19u40 | Permalink